Superol uit de handel, of toch weer niet?

Telegraaf op zondag 13 juli 2008:

Als kind vond ik het ongelooflijk vies spul, maar het hielp wel bij beginnende keelpijn en het
was ook nog goedkoop: gorgelen met een geel tabletje Superol, opgelost in een kopje water.
Het had de kleur van ochtendurine. Dus geen slap zuigsnoepje of een siroopje, maar bijna
kokhalzend gorgelen.

Hermi Bosch is 75 jaar en gebruikt Superol al vijftig jaar. Niet alleen bij keelpijn, maar ook bij beginnende kiespijn. Helaas vertelde haar drogist onlangs dat het product niet meer wordt gemaakt. Zijn informatie is juist. De fabriek is er twee jaar geleden mee gestopt, zodat het bedrijf Chefaro het product niet meer kan leveren. Er worden nog wel zuigtabletten van Superol
verkocht, maar voor de Superolverslaafden lijkt dat niet op het gorgelpilletje. Misschien dat u nog ergens een tubetje met 40 tabletten op de kop kunt tikken, maar dan heeft u mazzel.

Te duur!
Cynthia Kuipers, marketingassistent van Chefaro, zegt: „Het procédé bleek erg ingewikkeld te zijn en het vervaardigen werd te duur. Daarom is de productie stopgezet.
Bovendien werd het steeds minder verkocht."
Daar hebben de Superolisten geen boodschap aan. Zij missen de tabletjes enorm, want anders dan andere middeltjes haalde Superol ook de ontsteking weg. Superol was sowieso een bijzonder product. Het diende in de eerste plaats als ontsmetter bij beginnende keelpijn. Het kon vaak een echte keelontsteking voorkomen. Dit allemaal dankzij de stof oxychinolinesulfaat. Maar Superol hielp ook bij kleine verwondingen en kleine brandwonden. Bij verwondingen tien tabletten oplossen in een theekopje water. Watten in de oplossing dompelen en de wond bevochtigen. Bij verbrandingen waren vijf tabletjes voldoende. Duivenmelkers waren ook gek op Superol. De tabletjes werden in water opgelost en daarmee werden dierenverblijven zoals duivenhokken ontsmet. Ook werd het bij planten gebruikt als desinfectans tegen schimmels en bacteriën. De tabletjes werden opgelost in een plantenspuit en verneveld over de plant.
Al met al blijft het vreemd dat Superol zomaar van de aardbodem verdween.
Het verhaal rammelt aan alle kanten. Zo wil leverancier Chefaro niet vertellen welke fabriek de tabletjes vervaardigde. Dit om te voorkomen dat klanten zelf contact met die fabriek zouden opnemen.
De vraag blijft: als Superol niet meer bestaat, dan kan een handige drogist of apotheker het toch zelf maken?
En warempel, dat gebeurt ook. Bijvoorbeeld bij de online drogisterij Bik & Bik in Leiden.
Ga naar www.bik-bik.nl en dan naar shop en vul in de zoekopdracht Superol in.

Bik & Bik staat voor Paul Bik en zijn zoon Geert. Paul is eigenaar van drogisterij Bik aan de Doezastraat 4 in Leiden en Geert van drogisterij/parfumerie De Tulp aan de Zijl straat 91 in Haarlem. Maker Paul Bik vertelt: „Er was een klant die zwoer bij Superol. Toen heb ik het zelf maar gemaakt. Ik heb gekozen voor poeder, want dat valt onder de chemicaliën. Zou ik er pilletjes van maken, dan moet ik een RVG-nummer aanvragen ter beoordeling van het geneesmiddel en dan wordt het veel te duur. Bovendien is poeder veel makkelijker dan een pilletje, want je moet het toch oplossen en in een tablet zitten vooral vulstoffen." Of het moeilijk is om te maken, vragen wij. „Welnee, dat valt reuze mee." De naam Superol heeft Paul Bik overgenomen: „Als Chefaro daar moeilijk over doet, hoor ik het wel." De potjes met drie gram Superol, goed voor 30 tabletjes, zijn te koop voor € 4,99.

Bik is de eerste winkelier die ik tegenkom die liever geen reclame wil voor zijn winkel. „Straks krijg ik een stormloop op mijn Superol en dan moet ik poeder bij maken en ik weet niet of ik daar tijd voor heb.
Dus houd het een beetje kort en zet mij niet te veel in de schijnwerpers."
Emile Bode